بیانات سال 1373
میگذارد، با پرخاشگری و تکبّر و افزونطلبی و پررویی است. این حرف نه به ما، نه به نظام جمهوری اسلامی و نه به مردم ما نمیخورد. ما با همه بد نیستیم، با آمریکا بَدیم؛ آن هم به این دلایل: آمریکا علاوه بر اینکه شانزده سال، علیه انقلاب اسلامی و پشتیبان رژیم گذشته بود، به بدترین شکل، نفوذ و دخالتِ یک دولت استکباری در یک کشور را تجسّم داده بود و ضربهها همه از سوی او وارد میشد. اینها همه، دلیل کینهها و عقدههای این ملّت علیه آمریکاست. اینها که مقدّسات ما را به بازی گرفته بودند و علاوه بر همه ضربهها، بعد از انقلاب در مقابل نجابت این ملّت و بزرگواری و کرامت آن امام، با ملّت ایران و با انقلاب اسلامی و با جمهوری اسلامی، اینگونه رفتار کردند، چه توقّعی دارند ؟ از ملّت ما توقّع نوازش دارند ؟ « مرگ بر آمریکا » را کسی به ملّت ایران یاد نداد. از اعماق جان یکایک مردم برآمد که: « مرگ بر آمریکا ». حال عدّهای در گوشه و کنار پیدا میشوند و مورد سؤال قرار میدهند که « چرا ؟». چرا شما این « چرا » را به جایگاه خودش نمیبرید ؟ چرا نمیپرسید که چرا رژیم آمریکا با ملّت ایران، به جرم اینکه خواسته است مستقل باشد، این همه کینهورزی و دشمنی کرد و باز هم میکند ؟ این، مطالب اوّلِ انقلاب بود که عرض کردم. از آن روز تا این ساعت، رژیم آمریکا پیوسته علیه ملّت ایران و انقلاب و جمهوری اسلامی و مسؤولین توطئه کرده است. یکی از سردمدارانِ دولتهای قبلیشان شرم نکرد و