بیانات سال 1380
بسماللَّهالرّحمنالرّحیم این عید سعید و مبارک را - که میلاد مسعود پیغمبر معظّم اسلام، حضرت محمّدبنعبداللَّه صلّیاللَّهعلیهوآلهوسلّم و همچنین ولادت امام جعفربنمحمّد الصّادق علیهالصّلاةوالسّلام است - به همه حضّار محترم، ملت عزیز ایران و مسلمانان جهان تبریک عرض میکنم. یقیناً آن روزی که دنیای ظلمانىِ زمان ولادت پیغمبر، با نور الهىِ این وجود مقدّس منوّر شد، باید مبدأ تاریخ جدیدی برای بشریت محسوب شود. همانطوری که امیرالمؤمنین علیهالصّلاةوالسّلام در بیاناتشان فرمودند، در آن روز بر اثر حاکمیت قوانین و سلطههای ظالمانه، نور سعادت از میان جوامع بشری رخت بربسته بود؛ « والدّنیا کاسفة النّور، ظاهرة الغرور ».[1] نور وجود پیغمبر از همان آغاز، نشانههای حاکمیت حق و دلایل حضور برهان الهی را در میان مردم آشکار کرد. عجایبی که در هنگام ولادت پیغمبر اکرم رخ داده است، در حقیقت هشداری به بشریت و تاریخ محسوب میشود. اینکه کاخ کسری در هنگام این ولادت آسیب ببیند، یا آتشکدههایی خاموش شود، [2] یک معنای بیانات در دیدار کارگزاران نظام