بیانات سال 1371
بعد از این جریان قطعنامه که باز حمله کردند و امام پیام دادند3 و بنده یک چیزی نوشتم4 و رفتیم آنجا، من دیدم واقعاً در این فصل، تمام این بیابان و کوه و دشت پُر از مردم است؛ اینها کار نداشتند؟ اینها کشاورزی نداشتند؟ بیوت اینها «عوره» نبود؟ عجیب است! این حرکت چه بود؟ این چه قدرتی بود؟ جز قدرت خدا هیچ چیز دیگر نبود و عاملش هم شماها بودید؛ من میخواهم این را عرض بکنم؛ یعنی پدران و مادران شهدا، یکی از مهمترین ابزارهای الهی بودند برای اینکه این جهاد مستمر بشود؛ برای اینکه این ملّت شکست نخورند؛ برای اینکه انقلاب در قمار جهانی و در این مقابلهی جهانی نبازد؛ نتوانند این را از میدان خارج کنند. شماها بزرگترین ابزار بودید. نفَس امام روی شماها اثر کرد، روی این ملّت اثر کرد، روی این جوانها اثر کرد؛ وَالّا اگر این فداکاریها و این گذشتها و این عزیمتِ5 الهیِ شما پدرها و مادرها نبود، نفَس معصوم هم اثر نمیکرد. این است که من معتقدم، آنچه در دعاها میخوانید که «وَ کِفلَینِ مِن رَحمَتِک»،6 همان «کِفلَینِ مِن رَحمَتِک» مال شماها است انشاءاللّه.