ما باید به امید خدا و با توکّل به خدا این راه را ادامه بدهیم. ما از دشمن اسلام و دشمن انقلاب نمیترسیم؛ ما در راه خدا ان‌شاءاللّه احساس خستگی و ضعف نمیکنیم. ابّهت قدرتهای پوشالیِ مادّی نخواهد توانست ما را در این راه و به سَمت این هدف متزلزل کند. ما آن روزی را در مقابل چشم داریم که اسلام توانسته باشد به همه‌ی مسلمانان عالم عزّت بدهد، به آنها زندگی شرافتمندانه عطا کند، شرّ غدّه‌ی سرطانیِ اسرائیل را از پیکر اسلامی و میهن اسلامی کَنده ببینیم. ما چشم به روزی داریم که امّت مسلمان، یکپارچه و متّحد از همه‌ی کشورهای اسلامی پرچم اسلام را به دست بگیرند و اسلام ناب محمّدی (صلّی اللّه و علیه و آله ) را در مقابل چشمهای مردم جهان عرضه کنند و شوق و محبّت انسانها را در همه جای عالم به سمت آن جلب کنند؛ هدف ما اینها است. راه ما همان راهی است که امام بزرگوارمان ترسیم کردند و هم‌سفر ملّت ایران در این راه طولانی، دلهای مشتاق ملّتهای مسلمان دیگر است؛ در این راه باید اتّحادمان را حفظ کنیم و یک آن، هدفهای متعالی را از چشم دور نداریم.

«22»